Gegevens BN’ers op straat. Zomaar een bericht om half 8 s’ochtends. “Boeiend” is de eerste gedachte, maar als ik het nieuws anderhalf uur later wat wakkerder hoor snap ik de commotie. Er zijn 80.000 mensen die via een zorgdatabase toegang hebben tot allerlei gegevens van iedereen. Nu heb ik niet al te veel te verbergen, maar het feit dat er mensen zijn die al mijn gegevens met enkele drukken op de knop naar boven kunnen halen…

Nee daar word je niet vrolijk van. Met de komst van het internet zijn er een hoop dingen veranderd. Veel goede dingen, maar ook de nodige slechte. Een van die mindere aspecten van het internet is het gebrek aan privacy. Iemand hoeft je e-mail adres maar door te geven om zelf een paar minuten gratis te kunnen bellen en je zit in een database zonder er ooit om gevraagd te hebben.

Op papier zijn er allerlei mooie regels opgesteld, maar ik wil niet weten in hoeveel databases ik opgeslagen sta, zonder er zelf van te weten. In de eerste jaren dat ik op het internet zat vulde ik altijd braaf m’n eigen naam en e-mail adres in als er om gevraagd werd. Er kon toch niets mee gebeuren? Pas toen het aantal spam-mails toe begon te nemen, begon er iets te dagen. Dat soort informatie wordt niet voor niets gevraagd. Een paar lijpe ondernemers kopen allerlei adressen en informatie op om je daarna zo goed mogelijk te monitoren. En aangezien er 80.000 mensen bij die zorgdatabase kunnen, is de kans aanwezig dat zo’n ondernemer contact legt met zo iemand. En als deze persoon ethiek alleen op papier interessant vind klinken kunnen deze gegevens doorverkocht worden, met alle gevolgen van dien.

En als het in de zorg kan, waarom dan niet bij de gemeente, de politie, uitkeringsinstanties, de geheime dienst of de database van de AH bonuskaarten? Voor je het weet ligt je hele leven op de digitale straat en weet iedereen wat je eet, welke sites je bezoekt of hoe vaak je 4 kilometer te hard hebt gereden. Niet dat ik me ergens voor zou schamen, maar het is een principekwestie. Als ik iedere week 9 flessen wijn koop is dat mijn zaak en daar heeft niemand iets mee te maken!

Toch is het goed dat dit soort dingen af en toe in het nieuws komen. Wie weet komen er nu echt regels die mijn privacy beschermen. Niet omdat ik dingen te verbergen heb, maar puur uit principe.

“Meer dan de helft van de Nederlandse jongeren kan zich geen leven zonder MSN Messenger voorstellen. Dat blijkt uit onderzoek onder bijna 3.000 MSN-gebruikers”

Zomaar een berichtje tussen de bomaanslagen in Afghanistan, de corruptie in Pakistan en de commotie rond Marco van Basten. Nu moet je dit onderzoek niet te letterlijk nemen, want het is gedaan onder MSN-gebruikers. Niet-MSN-gebruikers zijn niet opgenomen, maar dan nog. Hoe is het mogelijk dat je je geen leven zonder een programmaatje op de computer kunt voorstellen?

Al zijn de ondervraagden vmbo-scholieren van een jaar of 15, het blijft een vreemd resultaat. 10, 15 jaar geleden was het leven zonder internet, mobieltje en zelfs MSN bijzonder goed mogelijk. Vandaag de dag raak je al in paniek als je je mobieltje eens vergeet. Nu ben ik zelf niet zo erg, maar ik ben me er altijd van bewust als ik dat ding niet bij me heb. Hetzelfde geldt voor het internet. Als er om onduidelijke reden geen verbinding mogelijk lijkt te zijn omdat het netwerk er weer eens uit ligt is dat reden voor een goede vloekpartij.

Waarom? Geen idee. Het internet was er opeens en vanaf dat moment is het een nuttig instrument in mijn leven geworden. Heb ik informatie nodig, dan start je Firefox op en binnen een minuut of wat heb ik gevonden wat ik wil. Toch werkt het bij de verschillende messenger programma’s niet. Het is af en toe nuttig, maar meer ook niet.

Hetzelfde geldt voor alle web 2.0 toepassingen. Leuk hoor, dat het mogelijk is om een gadget te downloaden waarmee ik al het nieuws over welk onderwerp direct naar mijn mobieltje kan sturen, maar wat heb ik eraan? Iedere kleine vooruitgang wordt omhelst alsof het een nieuw wereldwonder is en dat verder leven zonder dit wonder een utopie is.

Maar wanneer er gekeken wordt naar wat er nou precies veranderd is valt het allemaal wel mee. De basisgedachte is hetzelfde, er wordt alleen een kleine verandering toegepast. Online marketing is niets meer dan een huis-aan-huis blad dat digitaal verspreid wordt. Het zal alleen werken als het product goed is of als er genoeg gekken zijn die in het verkoopverhaaltje trappen. En als je na een paar jaar terugkijkt zul je zien dat er best te leven valt zonder een hoop van die “nieuwe” uitvindingen.

Sinds de opkomst van het internet is de kloof tussen de generaties steeds groter geworden. Mijn opa kan nog steeds gefascineerd kijken naar een bewegende cursor op het scherm en als er met control p een afdruk uit de printer komt rollen is dat een groot mirakel. Mijn moeder kan de muis dan wel bedienen, maar denkt dat de problemen op te lossen zijn door de computer voor van alles en nog wat uit te maken. Als dat niet lukt kan ik altijd een telefoontje verwachten met de vraag of ik gezellig kom eten. Tussen neus en lippen door wordt dan verteld dat de printer niet werkt of dat een of ander mysterieus virus de word bestanden opslokt.

Zelf zie ik de computer als een nuttig werkmiddel, TV station met de beste series zonder reclame en een mogelijkheid om de muziekindustrie te straffen voor de absurde cd prijzen. De mail is een goedkoop alternatief voor bellen en de verschillende messengers zijn nuttig als je iets wilt overleggen terwijl je andere dingen aan het doen bent.

Mijn neefje van een jaar of 14 Hyvet erop los en was zwaar teleurgesteld toen hij erachter kwam dat ik geen profiel meer had. Zijn halve dagbesteding bestaat uit het krabbelen van echte en virtuele vrienden. Op mijn conclusie dat hij het levende bewijs was dat we van de elkaar ontvlooiende apen afstammen keek hij alleen maar schaapachtig en vertelde verder over het geniale van Hyves.

Afgelopen week sprak ik hem toevallig even. Via Hyves en MSN had hij te horen gekregen dat hij mee moest gaan staken tegen de 1040 uren norm. Nu ben ik altijd een voorstander van burgerlijke ongehoorzaamheid, dus mijn zegen kreeg hij. Pas later drong er iets vreemds tot mij door. De oproep werd gedaan over Hyves en MSN en het werkte ook nog.

Niet dat ik nu opeens zelf een profiel ga aanmaken, maar de effectiviteit van een concept als Hyves blijkt onder jongeren bijzonder groot te zijn. Plaats een berichtje, krabbel het door en voor je het weet heb je een leuke middag met de ME of staat er een christelijk wanproduct in de top2000 aller tijden tussen Child in Time en Wish you were here.

Een beetje slimme ondernemer huurt een middelbare scholier in en laat het sneeuwbaleffect zijn werk doen. Weg met de dure reclames, zorg er gewoon voor dat je geliefd wordt bij de jeugd. Loop snel binnen en tegen de tijd dat ze je hype beu zijn creëer je weer een nieuwe. Over het probleem dat sites als Hyves inbreuk plegen op de privacy hoef je je voorlopig geen zorgen te maken, het kabinet en de tweede kamer hebben het veel te druk met het beheersen van de 1040 uren crisis en het bedenken van nieuwe campagnes hoe het leren weer op een fatsoenlijk niveau te krijgen…

De belspelletjes zijn weg! Ik geloof dat een felicitatie aan ieder mens op deze aardbodem welverdiend is. Geen domme blondjes die hysterisch krijsend een domme vraag stellen en nog dommere antwoorden terugkrijgen. Nu nog de Tellsell reclames en de sexadvertenties weg en we kunnen ons weer als vanouds gaan ergeren aan de gewone reclames.

Er worden steeds nieuwe methodes bedacht om ons te voorzien van nutteloze producten. Wie denkt dat dit enkel op te lossen is met een ja/nee sticker is niet meer van deze tijd. Een spamfilter en een goede pop-up blocker zijn minstens net zo hard nodig. Een gemiddelde internetgebruiker heeft inmiddels al enkele green cards gewonnen, een oneindig limiet bij een paar online casino’s op de Bahama’s, een kast vol Rolexen en een gigantisch minderwaardigheidscomplex over de opgedrongen Viagrapillen en penisvergrotingen.

Er zijn mensen (lees criminelen) die denken dat dat dit soort dingen aangeprijst dienen te worden en het is nog erger dat er mensen zijn die erin trappen. Deze mensen zijn pas echte criminelen. Door te blijven klikken op de flikkerende banners blijven de makers geld verdienen en daar zijn wij weer de dupe van.

Daarom zou er eigenlijk een soort internet rijbewijs ingevoerd moeten worden. Zonder autorijbewijs mag je geen auto besturen en dat vind 99% van de bevolking logisch. Dat papiertje bewijst dat je je tijdens de lessen niet als een volslagen idioot gedraagt en dat je geen direct gevaar bent voor je medeweggebruikers. Daar is niets tegenin te brengen, dat is logisch.

Datzelfde zou dus moeten gelden voor iedere internetgebruiker. Gewoon wat basislessen volgen om de overige digtiale weggebruikers niet te veel tot last te zijn. Klik nooit op banners, gooi spammails altijd ongelezen weg, schakel een pop-up filter in en download alleen via nieuwsgroepen. Zet een virusscanner aan en laat wekelijks een spybot programma lopen. Simpele dingen, geen hogere wiskunde, maar gewoon logisch nadenken.

Als we dit niet doen blijven we lastig gevallen worden met mails en smsjes waar niemand op zit te wachten…

“ It's a basic truth of the human condition that everybody lies. The only variable is about what.”  Aldus dokter Gregory House, fictief en cynisch karakter uit de serie House. Iedereen liegt en het ontkennen van dit feit zou een grote leugen zijn.

Iedereen heeft het spel vroeger wel eens gespeeld. Je krijgt iets in je oor gefluisterd en je vertelt het verhaal door. Na een paar minuten is een simpel bezoek aan een dierentuin uitgemond in een slachtpartij. Hoef je weinig aan te doen, laat de natuur gewoon haar gang gaan. Er is ook weinig mis mee; sterker nog, mensen leven voor dit soort onzinverhalen. Hoe anders kun je het succes van Story, Weekend of de Privé verklaren? We houden van leugens en kleine onwaarheden en we kunnen niet zonder ze. Achter ieder woord zoeken we een groots, spannend en meeslepend verhaal. Of het nou waar is of niet zien we later wel.

Een kleine aanwijzing is direct het overduidelijke bewijs van een geheime affaire, een megatransfer of een samenzwering. Een aantal jaren geleden werd er voornamelijk geroddeld bij de kapper en in de voetbalkantine, maar tegenwoordig dient het internet als virtuele kapperszaak. Wel zo makkelijk en de koffie is er tenminste wel te drinken.

Gaan er wat dieren dood in Hoogeveen? Biologische aanval van Moslimextremisten! Die slaan altijd toe wanneer je het niet verwacht. En zeg nou eerlijk, is het geen briljante actie om in Drente toe te slaan? Geen mens die het verwacht en de angst zit er toch goed in. Wie weet was deze aanval wel een samenwerking van PETA (Dierenhippies met een vertekend wereldbeeld) en Al Qaeda. Klinkt dat zo gek dan? Al Qaeda wil alle ongelovigen dood en PETA iedereen die verkeerd kijkt naar een dier. Als radicaal ga je bij jezelf te rade en zoek je een bondgenoot. De mensen durven geen dierenzaak meer in, dus de dieren zijn veilig. Er sterven een aantal ongelovigen en de Westerse economie krijgt een zware tik. Da’s extra vervelend nu half Amerika een 5e hypotheek moet afsluiten om de overige 4 te betalen. De aandelenbeurzen kelderen en de ICT-sector stort finaal in, net nu ze weer een beetje overeind krabbelen. Krijgen de Jehova’s toch gelijk, het eind der tijden nadert en dat allemaal dankzij een paar zieke mensen en wat dode vogels in Hoogeveen. Toch gek dat het zo kan lopen.

Maar is het wel zo gek? Dankzij het internet weten we toch bijna zeker dat George Bush zelf 9/11 voorbereid heeft. Hij mag dan suf overkomen; diep van binnen schuilt er een groot genie in die man. Er zijn zelfs beelden op Youtube te vinden die de bewijzen staven. Ontkennen heeft geen zin. Steeds meer mensen zeggen het en dan moet het wel waar zijn. En de waarheid is misschien aangedikt met een klein fabeltje hier en daar, maar als je goed zoekt op internet zul je zien dat alles verklaard en bewezen kan worden. En als het geschreven is, is het waar. Bijbel, Koran, NOS teletekst of whatreallyhappened.com. Het staat geschreven, dus het is waar.

Wat, beweer je dat ik gek ben? Nee hoor, ik ben een mens en ik geloof graag in mijn eigen leugens…

Ho! Stop de persen! Deze keer een positief stuk over een nieuwe internet toepassing. Ja, je leest het goed. Geen zuur stukje over een hype of een op vluchtige jongeren gerichte sms-functie, nee vandaag een stukje over Ideal, het online betalingssysteem waarmee je direct kan betalen.

Steeds meer bedrijven werken met dit systeem en terecht. Of je nou een in de winkel onmogelijk te vinden cd of dvd bestelt bij Bol, je prepaidtegoed opwaardeert of je bioscoopkaartje koopt, het kan allemaal vanuit je luie bureaustoel met de rabocard en digireader in de hand. Voor mensen zonder zelfbeheersing kan dit wel eens problemen opleveren omdat er aan het eind van de maand wel een mooie stapel spullen ligt, maar geld voor boodschappen bij de Aldi is er niet meer. Maar dat is een leermomentje, kom je wel overheen.

Steeds meer bedrijven nemen deze vorm van betalen over en de verkopen via internet  nemen jaar na jaar toe. Waarom zou je nog naar de stad gaan in een willekeurige Nederlandse stad? Naast de Etos zit een Freerecordshop en daar tegenover een C&A. Overal hetzelfde straatbeeld en het aanbod lijkt steeds kariger te worden. Kleine muziekwinkels verdwijnen, een boekenzaak anders dan de Bruna is alleen te vinden met een vergrootglas en een elektronicazaak met deskundig personeel maakt plaats voor een mediamarkt met tienernitwits die het verschil nauwelijks weten tussen een koelkast en een koffiezetapparaat. En als je ze dan duidelijk hebt gemaakt wat een koffiezetapparaat is komen ze aan met een Senseomachine. Volgens die schatten komt daar dan daadwerkelijk koffie uit. Nu kom ik graag buiten en doe ik er alles aan om niet de hele dag achter de computer te zitten, maar in dit soort gevallen wordt je welhaast gedwongen

Maar terug naar Ideal, want dat is dus echt een positief iets. Volgens haar eigen website zijn er inmiddels 6500 webwinkels die gebruik maken van de dienst. Van online reptielenwinkels tot verbanddozen verkopers. Allemaal hebben ze het licht gezien. Ze zijn uit het straatbeeld verdwenen en hebben hun plek gevonden aan de digitale snelweg. Zolang de straten steeds meer op elkaar gaan lijken zal de groei van de internetverkopen blijven toenemen. Net zolang de stadsontwikkelaars tot inkeer komen en de interessante winkels terug laten keren…

Second Life sterft langzaam uit

02/11/2007 09:49

(Belga) De virtuele wereld Second Life is volgens analisten van de Yankee Group nu al op zijn retour. Per unieke inwoner zou het gebruik het voorbije jaar met 66 procent gedaald zijn tot gemiddeld 3,8 uur per maand. Dat schrijft De Morgen vrijdag.

Zo af en toe kom je nog eens wat interessante links tegen als je wat doelloos aan het surfen bent. Niet dat we dat volgens dit lijstje nog lang blijven doen, maar dat is bijzaak. De heer Henk Blanken heeft een lijstje samengesteld van internetzaken die in 2008 uit de mode zijn.

Op nummer 1 staat de weblog met de volgende  uitleg “Weblogs. Veranderden de media, maar nu blijkt dat 't leuker is om ze te maken dan om ze te lezen. Omdat ze meestal nergens over gaan.”

En daar slaat Blanken natuurlijk de spijker op z’n kop. Weblogs zijn alleen leuk voor degenen die ze maken. Er zit natuurlijk niemand te wachten op de dagelijkse bezigheid van een anonieme burger of een bedrijf. Een dag duurt maar 24 uur en die tijd besteden we liever nuttig met z’n allen dan naar andermans schrijfsels te lezen.

Een andere leuke aanwezige in de lijst is de Twitter. Je hoeft je niet te schamen als je er nog nooit van gehoord hebt, want het is een compleet nutteloze toepassing. Je stuurt een smsje of een mailtje naar een bepaalde website en dan weet iedereen waar je bent. De omschrijving van Blanken is bijzonder treffend. “Heel hip onder heel weinig mensen. Hype met korte lifecycle. Vooral populair onder mensen die in de media zeggen hoe populair 't is.”

Natuurlijk zijn mensen op zoek naar nieuwe methoden om hun producten aan de man te brengen en zijn er mensen die zo gek zijn om in dit soort oplichterij te trappen, maar iedereen die een beetje logisch nadenkt laat dit soort kansloze hypes langs zich heen gaan.

En daar gaan we weer. Week 2, blog 2.

Helaas is het blogvirus nog niet echt toegeslagen. Gelukkig dat er ook zoiets als een griepvirus bestaat. Onweerstaanbaar en niet te missen. Je dagen vullen zich vanzelf in zonder dat je je ervoor hoeft in te spannen.

Vandaag gaan we het hebben over direct mailings en digitale nieuwsbrieven. Een jaar of 8, 9 geleden waren nieuwsbrieven nog wel eens interessant. Je kwam wat te weten over onderwerpen die je persoonlijk aanspraken.

Helaas nam de hoeveelheid spam altijd toe een aantal dagen nadat je je voor een nieuwsbrief had aangemeld. Best vervelend, maar het nieuws was de eerste weken nog best interessant. Wat deden de amateurs van het Raboteam in Indonesië, wat waren de ontwikkelingen bij Napoli of Celtic?

Maar na verloop van tijd heb je dat soort nieuws eigenlijk wel gezien. Als je informatie wil hebben kun je dat op een andere manier opzoeken en houd je tijd over voor nuttige dingen.

Voor mij dus geen nieuwsbrieven meer van organisaties, voetbalclubs of wat dan ook. Voor anderen misschien een zegen, maar voor mij is het verloren tijd.